Yet Another Incremental Game (but this time about coding) ile tanıştığımda açıkçası biraz kafam karışmıştı. Hani, kodlama bilmiyorum ama merakla başladım ve birden kendimi klavyede karakterler oluştururken buldum. Başlangıçta basit gibi görünse de, işin içine girince anlıyorsunuz ki bu oyun, tam da hayatın ta kendisi. Kodlamaya dair hiçbir bilgiye sahip olmadan, bir yapay zeka ordusunu yönlendirmek, hataları düzeltmek ve sürekli bir artış sağlamak gerçekten ilginç bir deneyim sunuyor.

Oyun, dosya gönderme mekanizmasıyla başlıyor ve zamanla karmaşık hale geliyor. Klavyenizi kullanarak karakterler oluştururken, bir yandan da yapay zeka temsilcilerinizi işe alıyorsunuz. Her biri farklı görevler üstleniyor; biri dosyalar yaratırken diğeri hataları avlıyor. Hız aşırtma yapmaya başladığınızda ise işin rengi tamamen değişiyor. Bitlerinizi harcayarak daha hızlı ilerlemek, bir anda sizi çok daha ileriye taşıyor. Hızla gelişen yapılar ve beceri ağaçları, tam anlamıyla bağımlılık yapıcı bir hale geliyor.

Oyun akışında, istemci projeleri gönderip, dosyaların birbiri ardına gönderilmesini izlemek oldukça tatmin edici. Her şeyin mırıldanarak çalıştığı bir ortamda, gerçekten de başka bir şey yaparken bile her şeyin yolunda gittiğini görmek insanı mutlu ediyor. Sonuçta, gerçek çalışmanın başladığı yer burası diyorum ve bu da beni daha da hırslandırıyor.

Prestige özelliği de ayrı bir tat katıyor. İlerlemeyi silip kalıcı çarpanlar elde etmek, sürekli olarak daha hızlı yeniden başlama isteği uyandırıyor. Kısacası, Yet Another Incremental Game, basit gibi görünse de içindeki derinlik ve mekanikler sayesinde saatlerin nasıl geçtiğini anlamıyorsunuz. Eğer incremental oyunları seviyorsanız, bu oyun tam size göre!​

OYUN BİLGİLERİ​

SİSTEM GEREKSİNİMLERİ​

OYUN İÇİ GÖRSELLER​

OYUN FRAGMANI​